Προς το τέλος της κλασσικής εποχής υπήρχε η τάση να εξομαλύνονται οι αρχικές άγριες πλευρές των μύθων και να δίνονται ηθικές διαστάσεις ανάλογες με τις κοινωνικές και ηθικές επιταγές της εποχής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να ερμηνεύσουμε τον μύθο της συνάντησης του Ηρακλή με την Αρετή και την Κακία, μύθος που δεν εναρμονίζεται τόσο με τις ηρωικές πράξεις του Ηρακλή, αλλά που ακολουθεί την μεταβολή αυτή της Κλασσικής περιόδου, στην οποία κυριαρχεί το ηθικολογικό στοιχείο. Την ιστορία διασώζει ο σοφιστής Πρόδικος (βλ. Ξενοφώντα, Απομνημονεύματα 2,1,21 κ.ε.).

« Όταν ο Ηρακλής βρισκόταν στην εφηβική ηλικία, έπρεπε να αποφασίσει αν θα ακολουθούσε τον δρόμο της αρετής ή της κακίας. Πήγε σε μια ερημιά και ενώ σκεφτόταν παρουσιάστηκαν σε αυτόν δύο μεγαλόσωμες γυναίκες. Η μία φορούσε λευκά καθαρά ρούχα, περπατούσε με ελευθερία και σεμνότητα και ευπρέπεια. Η άλλη ήταν ντυμένη με διάφανα προκλητικά ρούχα, φορούσε πολλά καλλυντικά για να φαίνεται πιο λευκή και ροδαλή, κοιτούσε με τα μάτια ανοιχτά και προκλητικά, ενώ παρατηρούσε αν την κοιτούσαν και συχνά παρατηρούσε τον ίδιο της τον ίσκιο.

Ενώ πλησίαζαν τον Ηρακλή έτρεξε αυτή που ήταν πιο προκλητικά ντυμένη και είπε στον Ηρακλή: “ Βλέπω ότι δεν μπορείς να διαλέξεις ποιο δρόμο να ακολουθήσεις. Αν με κάνεις φίλη σου θα σε φέρω στον πιο ευχάριστο και εύκολο δρόμο. Θα νιώσεις όλες τις ηδονές και όλα τα ευχάριστα πράγματα και τίποτα δυσάρεστο δεν θα σκιάσει την ζωή σου. Δεν θα έχεις σκοτούρες για πολέμους ή για οτιδήποτε άλλο δυσάρεστο. Μοναδική σου φροντίδα θα είναι τι ευχάριστο θα φας, θα πιεις, θα ακούσεις ή θα πιάσεις. Πως θα κοιμάσαι καλύτερα και θα περνάς τις μέρες σου χωρίς κόπο. Ποτέ δεν θα χρειαστεί να κοπιάσεις για να τα αποκτήσεις όλα αυτά. Άλλοι θα κοπιάζουν για σένα. Θα φροντίσω ακόμα να ωφελούνται όσοι είναι στην συντροφιά σου” . Ο Ηρακλή τότε την ρώτησε το όνομά της και αυτή του είπε : “ Όσοι με αγαπούν με ονομάζουν ευδαιμονία, ενώ όσοι με μισούν κακία”.

Μετά πλησίασε η δεύτερη γυναίκα και του είπε: “ Έρχομαι και εγώ σε εσένα Ηρακλή. Ξέρω ότι μεγάλωσες με φρόνηση και αν με ακολουθήσεις θα κάνεις ωραίες και σεμνές πράξεις. Δεν θα σου υποσχεθώ ηδονές, αλλά θα σου πω πως όρισαν οι Θεοί την ζωή των όντων. Όρισαν να αποκτούν τα αγαθά οι θνητοί με κόπο και φροντίδα. Αν θέλεις να σε σπλαχνίζονται οι Θεοί θα πρέπει να τους λατρεύεις, αν θέλεις να σε αγαπούν οι φίλοι θα πρέπει να τους ευεργετείς, αν θέλεις να σε τιμάει η πόλη θα πρέπει να την ωφελείς, αν έχεις την αξίωση να σε θαυμάζει όλη η Ελλάδα για την αρετή, πρέπει να προσπαθείς να κάνεις καλές πράξεις γι’ αυτήν. Αν θέλεις να σου δίνει η γη καρπούς θα πρέπει να την καλλιεργήσεις. Αν νομίζεις ότι με τον πόλεμο θα πρέπει να αυξηθείς, να ελευθερώσεις τους φίλους και να κατανικήσεις τους εχθρούς, πρέπει να μάθεις την πολεμική τέχνη και αν θέλεις να είσαι δυνατός στο σώμα, πρέπει να το συνηθίσεις να υπηρετεί το πνεύμα και να το γυμνάσεις με κόπο και αγώνα”.